Ανηθικότητες μετά τις ικεσίες...

Είναι τουλάχιστον ανήθικο καί να κομίζεις τα άνομα αλλά καί να προσπαθείς να σπείρεις τη διχόνοια από μίσος και ζήλεια όταν βλέπεις ότι έχεις πάρει την κάτω βόλτα και αναγκάζεσαι να πουλήσεις μήπως και σωθείς...

Και είναι άθλια αυτή η τακτική, πόσο μάλλον όταν ο συνέταιρός σου, όποιος τέλος πάντων σου έμεινε, τηλεφωνούσε από εδώ κι από εκεί, κυριολεκτικά ικετεύοντας, για ανοχή στην ανομία σου...

Τουλάχιστον, μην τον εκθέτεις τον άνθρωπο γιατί, όπως φαίνεται, επειδή έρχονται κι άλλες "δύσκολες εβδομάδες" που θα τον βάλεις να ξαναπαίρνει, Κυριακάτικα, να μαζέψει τα δικά σου αμάζευτα...

Και, επίσης, μη νομίζεις ότι όλες οι συνεργασίες είναι σαν κάποιες που τρέχουν και δεν φτάνουν... Υπάρχουν, ακούμε, συνέταιροι που δεν καταθέτουν εκατομμύρια χωρίς να το ξέρει ο άλλος...

(σ.σ. Ολο το post μας βγήκε στο δεύτερο ενικό και έτσι το γράψαμε...)